Boekbeschrijving

1953
P.N. van Kampen & Zoon, Amsterdam
Adriaan Viruly

Een Griekse mythe - en wij
Van 't veulen Pegasus
De F Vllb
Een beetje philosophie
De horzel
Afscheid van Griekenland
Altijd maar sneller waarheen?
Gedachtes in Bagdad

 

De vluchten van Pegasus

Citaat



Want waaruit bestaat het leven van verkeersvliegers nu eigenlijk in hoofdzaak? Daarover moet een mens niet al te veel onzin willen verkopen.

Het zou strelend zijn om te kunnen getuigen, dat het bestaat uit taaie kamp met woedende elementen, knetterende donderbuien, dijdikke lagen ijsafzetting rond de vleugel, mist, zandstormen of moessonhozen - of uit het doorwerken van dikke studiewerken om de ontwikkeling van de techniek bij te houden - of uit het leven van ascetische en athletische levens, om aan de strenge halfjaarlijkse keuringen het hoofd te kunnen blijven bieden.

Maar helaas kan dit eerlijkheidshalve niet al te lang blijven volgehouden; de meeste uren van het vliegersleven worden doorgebracht met het zitten wachten in Zwaantjes.

0, ze heten dan misschien allemaal enigszins anders, maar hier betekent een naam nu werkelijk minder dan ooit. Heliopolis Palace noemen ze zich of Waldorf Astoria, Hotel des Indes of Tigris Palace, Grosvenor House of Negresco - overal staan ze op de grote kleingemaakte wereld terzijde van de luchtwegen en de verkeersvliegers uit Amsterdam zitten er voor of er in en wat ze er doen is wachten op hun vertrek naar een volgend Zwaantje.

Ze strekken hun benen, ze kijken op hun polshorloge en tellen moeizaam twee, vijf of negen uur op bij hun Amsterdamse tijd om de locale te krijgen en dan kwaad om te zien of de autobus of de man met de dagtoelage of de stewardess er nu nog niet aankomt, ze frommelen een Egyptisch of Argentijns of Canadees' krantje in en uit ... ze wachten.

Het is jammer, dat ze over dat wachten in al die tehuizen in hun vertes niet meer boeken geschreven hebben.

De vlieglitteratuur zou daar zeer door verrijkt geworden zijn, ook al had de grote kunst van het schrijven van vliegboeken, namelijk het weglaten van wat er maar veel beter uit kan blijven, ook hierbij allerernstigst betracht moeten worden.

Maar ze hebben het niet gedaan. En als straks de wereld zo klein gemaakt zal zijn, dat ze in geen enkel Zwaantje meer zullen overnachten omdat alle vluchten op aarde ééndaagse retourvluchtjes geworden zullen zijn, zullen ze spijt hebben, zulke herinneringen niet te hebben geboekstaafd.