Boekbeschrijving

A. Viruly,
Winterboek 1934-1935

In het Winterboek jaargang 1934-1935 verscheen dit artikel van Viruly over nachtvluchten en vluchten bij slecht zicht en mist.

In die jaren was het nog een moeilijke opgave om de veiligheid bij nacht en deze weersomstandigheden te garanderen.

De foto's geven een beeld van de situatie in Amerika. Vooral de teksten bij de foto's zijn typisch Viruly, hij verontschuldigt zich min of meer voor de duidelijk zichtbare revolvers bij het Amerikaanse personeel van de vliegvelden.
Daar blijkbaar heel normaal, in Nederland helemaal niet

In de nacht omhoog

Het licht in de cockpit wordt ontstoken!

Schijnwerpers en grensverlichting

Citaat



De K.L.M. heeft geen baanbrekend werk verricht op het gebied der nachtvluchten; andere maatschappijen hebben hier de leiding genomen.

Weliswaar hebben in de laatste jaren wel eens enkele machines op de Indiëroute, die door weersomstandigheden of terreinmoeilijkheden op hun schema achter geraakt waren, een groot deel van de nacht doorgevlogen om hun mail toch nog op tijd in Amsterdam of Batavia te krijgen, maar als regel heeft toch de Nederlandse Luchtverkeersmaatschappij haar machines onder dak willen hebben in de duisternis.

Dit is misschien verwonderlijk voor een outsider, die bedenkt, dat de K.L.M. in het algemeen van pionierswerk toch allerminst afkerig is en toch ook juist op het gebied van blindvliegen en de daaraan verbonden navigatie-op-radio, welke de nachtvliegerij kenmerkt, zulke hoge eisen aan haar vliegers stelt. Niettemin gold vrijwel tot aanvang 1934: in Europa géén vliegtuigen in de lucht vóór de ochtend- en na de avondschemering; op de Indiëroute géén gevlieg na zonsondergang, en hoogstens twee uur vóór zonsopgang in de lucht.

In 1934 is daar verandering in gekomen en vertrokken in de nazomer voor het eerst nog na zonsondergang vliegtuigen naar Londen en Parijs, terwijl ook op de Indieroute de terugbrenging van de vluchtduur Amsterdam-Batavia tot 7 1/2 dag regelmatig vliegen in het duister met zich meebracht.

Maar de Fokkers zijn niet in de nacht verschenen alvorens de verzorging der luchtroutes met goede vliegveldverlichting, routebebakening en radiopeilinrchtingen tot een even grote technische volmaaktheid was opgevoerd als waarop de inrichting hunner eigen dashboarden met hun speciale instelling op langdurig navigeren op instrumenten zich al enige jaren tevoren mocht beroemen.

Het is aan deze politiek te danken, dat de Hollandse luchtvaart tot dusver niet de ernstige ongelukken heeft te betreuren, die elders menigmaal de bittere les hebben geleerd, dat vliegen en nachtvliegen welhaast twee verschillende soorten van vakmanschap vereisen, en dat ook het beste vakmanschap geen machine veilig door de nacht brengt, wanneer bijvoorbeeld de route-organisatie niet aan de hoge eisen voldoet, die vooral bij slecht weer daaraan redelijkheidshalve mogen worden gesteld.